Verbindend leiderschap

Vandaag kwam ik op de site van Nieuwe Leiders waar een zoektocht naar zinvol leven, nieuw leiderschap en in transitie zijn wordt weergegeven. In zowel de bijdrage van Jan Rotmans (juni 2020) als Paul Verhaeghe (juli 2020) wordt gesproken over een andere vorm van leiderschap. Sociaal, horizontaal, verbindend, meer gebaseerd op gelijkwaardigheid en minder op ego. Verbinders en sociaal leiders gevraagd? Ik bied me aan, van harte! Letterlijk en figuurlijk.

Al vroeg in mijn leven werd ik een wereldverbeteraar genoemd en werd ik aangetrokken tot ‘het goede doen’, samenhang en samen oplossen. Ik heb me nooit herkend in het stukje angst rondom verandering. In het interview met Jan Rotmans lees ik wellicht waarom. “Maar er zijn ook mensen die die angst overwinnen omdat er iets belangrijkers is: een missie of een visie, een ander perspectief. Dan kun je over de angst heen. Dat maakt je in mijn ogen een ware leider. Ik zie veel van dit soort leiderschap in de samenleving, meer dan in de politiek.” 

Ik heb een sterke missie om de wereld beter te maken, om van betekenis te zijn voor mensen en de zorg zo te hervormen dat mensen de zorg krijgen die nodig is. De vraag en behoefte van mensen leidend laten zijn in plaats van het systeem. 

Meer impact
Sinds enige tijd ben ik op zoek naar wegen om meer impact te maken. Ik wil écht een verschil maken in de werking van het sociaal domein en de zorg. Als ik hierover met mensen sprak, kreeg ik vaak het advies om de stap naar bestuurder te maken. Los van dat dit lastig is zonder de vaak gewenste ervaring, kom ik er steeds meer achter dat mijn missie veel beter vanuit een andere rol, met meer autonomie en vrijheid vormgegeven kan worden. Of dat ik deze rol in ieder geval fijner vind. Wellicht is dat ook omdat ik het ego mis dat vaak met bestuursfuncties gepaard gaat? Ik hoef niet per se in de spotlights en ga voor wat goed voelt en echt is. Daar komt ook de naam van mijn bedrijf vandaan Be Liz. Wees jezelf, authentiek, oprecht, puur. En als tweede betekenis van bliss, een zegen want als ik het werk voor je doe, ontzorg ik je en zorg ik dat het goed komt. 

ZZP-er
Het is nooit mijn vaste overtuiging geweest om zzp-er te worden en als ik in het interview met Paul Verhaegen deze zin lees, word ik ook wat verdrietig over het imago van de zzp-er. 
“Een sociaal-culturele omgeving die ons allemaal op onszelf teruggooit als concullega’s, als zzp’ers, dat is echt geen goed idee.” De opmerking volgt na de stelling dat mensen geen individualisten zijn, maar sociale wezens. Ik ben als zzp-er juist heel erg gericht op samenwerking, op een goede borging in de vaste structuren, op het doen van het ‘goede’. Dit doe ik aan de hand van dingen die in de interviews steevast terugkomen als belangrijk in de transitie en belangrijk in het nieuwe leiderschap. Ik doe dit met een sterk innerlijk kompas en met de vaardigheden van iemand die goed luistert (met oren, ogen en hart), snel denkt en samenhang ziet en verbinding maakt. 

Werken als zelfstandig ondernemer brengt me echter ook heel veel. Het zorgt ervoor dat ik alleen maar meer kennis en ervaring op doe. Op verschillende gebieden en niveaus kan ik een verschil maken in het leven van mensen. Hoewel die positie je wel gegund moet worden. 

En die impact? Misschien komt die wel van onderaf. Net als het leiderschap. Niet autoritair, top-down opgelegd, maar vanuit de praktijk, de inhoud en de zin(geving). Ik ben er klaar voor! Met hart en ziel!

Deel dit bericht

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on print
Share on email